uija I
uija II
uijiksennella
uijildua
uijittua
uiksennella
uinahtua
uinokšissa
uinošša
uinota
uinotaldua
uinotella
uinottua
uinuoldua
uinuol’l’a
uittua
- купать, перегонять вплавь (о лошади); brihazet ~etah ägiel’l’ä heboz’ie puarmoista мальчики купают в жару лошадей от оводов; ~ hebozet toizella ber’ogua перегнать лошадей вплавь на другой берег [реки]
- сплавлять лес; mužikat šorrettih meččiä, a keviäl’l’ä ~ettih Mologua müöt’ мужики рубили лес, а весной сплавляли по Мологе
ukko I
- старик, дед; kül’äššä ew vanhua ~uo, akkoida že on в деревне нет старых дедов, старухи – есть; t’ämä ukot künnet’t’ih adralla, n’üt ei t’iet’ä это старики пахали сохой, теперь [соху] не знают; ср. d’iedo
- старик, мужик (о муже); milma ~ ei obiid’i i šanalla меня муж не обидит и словом; vähä kel’l’ä tuldih voinašta ukot мало у кого мужья вернулись с войны
ukko II
◊ когда основание радуги визуально опускается в водоём (реку и т.п.), говорят: Ukko vet’t’ä jovešta juou Укко воду из реки пьёт; Ukko vet’t’ä rypet’t’äy, vez’i taivahah noužou Укко воду пьёт, вода в небо поднимается