Онтология β

Земледелие и растения

Сельскохозяйственные работы, выращивание культур, растения, их части, почва и её обработка

ohtahane
ohtaha||n’e s бот.
  1. осот; бодяк полевой; pelvašta kit’kies’s’ä ~zet pis’s’el’l’äh käz’ie когда пропалываешь лён, исколешь руки осотом
  2. всг. чертополох (Carduus); kagrašša kažvaw äijä ~s’t’a в овсе растёт много чертополоха;см. ruoččihein’ä
ohtahikaš
ohtahik||aš a заросший осотом; ran’n’imazet juablokkavavot ves’ma ~kahat крайние борозды картофеля сильно заросшие осотом
ohtahikko
ohtahikko s заросли осота; sarain luona ~ kažvaw kun meččä у сарая растут заросли осота, будто лес
ohtašheinä
ohtaš|hein’ä s бот. молочай (Euphorbia); žiivatta ~hein’iä ei šüö, ušto on kargie скотина не ест молочай, наверно, он горький
okoppakukka
okoppa|kukka s бот. окопник, живокость (Symphytum); ustuavat kivis’s’et’äh, al’i luw mid’ä šiel’ä, awttaw kibuloista ~ суставы болят, или что-либо с костью, помогает от болей окопник; varuššiin, kuivain ~kukan juwrda [я] заготовила, насушила корневищ живокости
okša, okšane
okš||a, ~an’e s
  1. сук, ветка; t’äššä ped’äjäššä on vähä ~ua на этой сосне мало сучьев; puwn šorretah, ~at karžitah дерево повалят, сучья отрубят; n’äreil’l’ä ~at l’ümmüt’äh, žen verda lunda у елей ветви гнутся, столько снега; ср. varba, veža, vičča
  2. сук(в доске, бревне); doin’iekakši otetah kadajas’t’a lawvas’t’a, ei ois’ ~as’t’a на подойник подбирают можжевеловую клёпку, чтобы не было сучков; šein’ie veššet’äh, bivajet ~an’e kočahtah [когда] стены тешут, бывает, что сучок выпадает; ср. räwkkü
okšakaš
okšak||aš a суковатый, сучковатый; bruwvun luona kažvettih vanhat ~kahat vetlat старые суковатые ветлы росли у пруда;см. okšikaš
okšikaš
okšik||aš a см. okšakaš; en’n’ein aštovua luajittih ~kahista n’äreis’t’ä борону прежде делали из суковатых елей; päries’s’ä ~kahašta n’äriešt’ä l’iew äijä t’ilgua в дранке из сучковатой ели много щепы [с браком]
okšikko
okšikko a см. okšikaš
olgi
olgi s солома; rugehin’e ~ ржаная солома; žiivatalla šüöt’et’äh towvos’t’a ~e скотине скармливают солому от яровых; pos’t’el’n’ikkah pan’ima rugehis’t’a ~e в постельники набивали ржаную солому; hamut’ina on ollešta i nahkalla katettu хомутина из соломы и покрыта кожей
olgikego
olgi|kego s стог соломы; puijah pellošša, jät’et’äh ~kevot, šid’ä talvella vejet’äh в поле молотят, стога соломы оставляют, потом зимой вывозят; ~kevolla hiird’ä ei l’iččua флк. стог соломы мыши не придавит
olgikubo
olgi|kubo s связка соломы, тукач; otat ~kubon tukušta, järit’ät kirvehel’l’ä i hawvut ruwvakši возьмёшь связку соломы из кучи, топором размельчишь и паришь на корм; ср. olgikubočču
olgikubočču
olgi|kubočču s см. olgikubo
olgimuš
olgimu||š s всг. сарай для хранения сена, мякины, пуня; vorohan tuwllat, s’iemenet uber’it, ruwmenet tože katokšen alla ~kšeh panet ворох провеешь, зерно уберёшь, мякину положишь тоже под крышу в пуню;см. mäkel’n’iččä
olginärti
olgi|n’ärt’i s омёт, скирда соломы; kaiken ~n’ärt’in šüöt’t’imä žiivatalla, kun ol’i vähä hein’iä [мы] скормили скотине весь омёт соломы, сена как было мало; pellolla kakši pit’äkkiä ~n’ärt’ie на поле две продолговатые скирды соломы
ollut
ollut s соломинка; kolomkan’e šomennettu olguz’illa шкатулка украшена соломинками (орнаментом из кусочков соломы); korgein olguz’in korgehuoh kōrottel’iin mie šiwn флк. выпестовала я тебя ростом с самую высокую соломинку
omabetko
oma|betko s бот. хвощ полевой, столбунец (Equisetum arvense); ~betkon stolbaz’ie lapšet kerät’äh keviäl’l’ä, n’e ollah šüöd’ävät дети весной собирают стебли полевого хвоща, они съедобные
omabutki
oma|butki s бот. дягиль лекарственный (Archangelica); kažvaw ~ korgiešti, kukkiw šuapkalleh vallapoilla kukilla дягиль растёт высоким, цветёт беловатыми цветками, шапкой