muis||tua v помнить; ~ omua toivotušta
помнить своё обещание; ~san kohal’l’is’t’a troppua mečän kawtti
я помню прямую тропу через лес; ~sa, mis’t’ä l’äks’iit, t’iijä, kunne tulla järelläh
помни,
откуда пришёл,
знай куда вернуться (говорят, выпуская скот со двора); l’ehmä ei ~sa l’üön’d’iä, a ~taw šüön’d’iä
флк. корова не помнит битья,
а помнит кормёжку
◊ ei ~ n’i piäd’ä, ni peržet’t’ä
не помнить ничего ’
ни головы,
ни задницы’;
ср. muisti̮a