kirve||š, ~hüt s топор; ~ uwži, ew viel’ä i tahkottu
топор новый,
ещё даже не наточен; t’ämän ložehuot n’äriet, a l’eikattu ollah ~hel’l’ä
такие толстые ели,
а срублены топором; l’itva tappo rahvašta, mužikat ~hüz’iin vaššattih heid’ä
литовцы убивали людей,
мужики с топорами встречали их;
ср. kirves’